نگاهت، بی‌روح، مرا به آغوشی کشاند که از ابتدا هم قرار نبود گرم باشد. در زمان، مثل یک شیء بی‌جان، فرو رفتم. هر حرکت، بی‌فایده بود؛ فقط بیشتر غرق می‌شدم. و آغوشت، مثل یخ، مرا در خود گرفت. نمی‌دانم چرا به چیزی دل بستم که هیچ احساسی نداشت.